Hiçbir Kuruyemişçi

Belki biletler çok pahalı buraya cennetten, 

belki yer yok yüreğimizde bunca kötülükten sonra. 

Bavulu, molası, bileti, yanındaki horlayan amca illeti. 

uzatmayayım diyorum baba.

Yalancıktan öldün sandım aslında ben,

bir pazartesi akşamında. Otobüsün en arkasında.

‘’Ne oldu’’ diyor yanımdaki ‘’

neden ağlıyorsun?’’

ve o arada 

kek dağtılıyor cehenneme giden 46 kişikik araçta.

‘’öldü’’ diyebiliyor gözlerim,

‘’kekini yemiyorsan alabilir miyim’’ diyor sözleri bana. 

Yanımdaki adamın. 

Gerçekten anlıyorum ateş düştüğü yeri yakıyor o anda.

Dünyanın en anlamsız nefesini çekiyorum, 

çekirdek aileminin en tuzlu acısını yaşıyorum 

ve hiçbir kuruyemişçi,

baba satmıyor bu zamanlarda.